Make your own free website on Tripod.com
 
 
 
Gözler
 
 
Gözlerin hüzünlü
Gözlerin yorgun,
bakıyorsun...
 
 
Gözlerim yaşlı
Gözlerim ürkek,
bakamıyorum...
 
 
 
 
 
İmkansızı Yaşıyorum
 
 
Nasıl anlatsam? bilemiyorum.
Sen bir güneş, ben bir ışık...
Çevirdin düğmeyi
ve ışık söndü...
Ama ben,
Güneşi nasıl söndürebilirim?
Her gün yeniden doğuyor
ve ben imkansızı yaşıyorum,
Güneşi söndüremiyorum...
 
 
 
 
Hayal
 
 
Sonsuzluktan gelip,
Sonsuzluğa giden
Yağmayan bir yağmur damlası mısın?
 
 
Açmayan bir tomurcuk,
Solmayan bir gül müsün?
 
 
Okunmayan bir kitap,
Yoksa hiç yazılmamış bir şiir misin?
 
 
Kimsin sen?
Dokunsam, dokunsam gider misin?
 
 
Yoksa sen bir hayal misin?
 
 
 
 
 
 
 
 
Eğer
 
 
Eğer bir gün,
Güneş doğmaz, çiçekler açmaz,
Kuşlar uçmazsa,
 
 
..ve eğer bir gün,
gece olmaz, yıldızlar kaymaz,
ay hiç doğmazsa,
 
 
Bil ki seni unuttum...
 
 
 
 
Annemin anısına..
 
 
Kalk, kalk yerinden anne!
Bana hep sevgiyi, güzellikleri öğrettin.
 
 
Güllerin dikenleri olduğunu,
batınca kanattığını...
Dolapların köşeleri olduğunu,
çarpınca morarttığını..
Söylemedin anne!
 
 
Ateşin sıcak olduğunu,
dokununca yakacağını..
İnsanların acımasız olduğunu..
Dostların düşman,
Sevgilerin karşılıksız olabileceğini
Göstermedin anne!!
 
 
Kalk kalk yerinden anne!
Anlat bana...
Nedir bu düşmanlık, nedir bu riya?
Nedir paylaşamadığımız?
Kalk kalk yerinden anne!
Anlat bana..
 
 
Ne...??
Ben mi geleyim?
Gelmem, gelemem!!
Çünkü; ben de bir anneyim!!
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Sen Hiç...
 
 
 
Sen hiç, yavrusunu ilk kez kucağına alan,
bir annenin gözlerindeki sevgiyi gördün mü?
 
 
Sen hiç, gözlerini kapatıp,
beyaz bir gülün kokusunu içine çektin mi?
 
 
Sen hiç, öleceğini öğrenen bir insanın,
korkusuna şahit oldun mu?
 
 
İşte ben seni;
...böyle sevdim,
...böyle kokladım,
...ve böyle kaybettim.
 
 
 
 
DENİZ AKBULUT