Make your own free website on Tripod.com
 
SONU BİLİNMEDİK KARANLIK
Yükseklerden atmak kendini
Uçsuz bucaksız vadilere
Gözünü kapatıp bırakmak kendini
Sonu bilinmedik karanlığa.
Tam yakaladım derken
Elinden kayıp akması o parlaklığın
Diyete sokmak kalbini
Paranoyak misali
Kendinden bile korkmak
Şu kamburu çıkmış yokuşta
Ümidi yıkılmış, solmuş gülleri
Yaşamak imkansızlaşmış, gözleri kararmış
Titremiş gözyaşları akmamak uğruna
Direnmiş, direnmiş...
Sonra bırakmış o da kendini
Sonu bilinmedik karanlığa.
 
 
Şebnem Akbulut


  

 home